Η μ@$%#&$*&%η σελίδα ενός χοντρού βιβλίου (Ναι! Διαβάζω και βιβλία. Συνήθως τα ίδια κάθε Ιανουάριο, Μάιο / Ιούνιο και Σεπτέμβριο…) έσκισε πριν καμία ωρίτσα το τρυφερό και απαλό δέρμα του δεξιού μου βυζιού, καθώς το ξεφύλλιζα ξαπλωμένη μπρούμυτα. Ο πόνος πέρασε, τα δάκρυα στέγνωσαν και μπορώ και βλέπω πλέον καθαρά τα όσα γράφω εδώ.
Επρόκειτο είτε για κακό οιωνό για την απόδοσή μου στο συγκεκριμένο μάθημα, είτε για προειδοποίηση να μην αρχίσω από τώρα το διάβασμα, είτε για επιβεβαίωση ότι είμαι ακόμα μια φλωρογυμνή. Ή…;
Προχθές είχα δέσει σε χαλαρή πλεξούδα τα μαλλιά και κοιτιόμουν στον καθρέφτη, πριν βγω, λέγοντας σα χαζό μέσα μου πως μοιάζω με Αμαζόνα…Αυτές έκοβαν το ένα τους βυζί. Ήταν πολεμίστριες και τους εμπόδιζε στον πόλεμο. Είμαι φοιτήτρια και με εμποδίζουν στο διάβασμα και τον δικό μου πόλεμο με τα μαθήματα…Οπότε φρόντισε η μοίρα να σκιστεί λιγάκι το ένα από τα δικά μου…Να σου η Αμαζόνα!
Να είναι όλοι βέβαιοι ότι θα πολεμήσω και εγώ γενναία! Ώσπου να με ρίξει χάμω ως άλλη Πενθεσίλεια ο θηλυκός Αχιλλέας με τα γυαλιά και το ταγιέρ που με περιμένει σε μερικές μέρες σε κάποια αίθουσα του πανεπιστημίου. Και όταν μου βγάλει το κράνος, σκύψει από πάνω μου και δει τη μουδιασμένη φάτσα μου, θα μου πει : “Με ακούτε; Δεσποινίς, με ακούτε; Κοπήκατε!” Και δεν θα εννοεί το βυζί μου…
Περαστικα!
αχου το βυζακι… Κ προς αποφυγη παρεξηγησης διευκρινιζω οτι το υποκοριστικο δν αφορα τα γεωμετρικα του χαρακτηριστικα, τα οποια δν τα γνωριζω αλλωστε!
ως χαιδευτικο διατυπωνεται!
αυτο το αρθρο συνδεεται κ με το αλλο, το οταν παρω το πτυχιο.. Τελικα κ πριν το παρεις κ να διαβαζεις γυμνη ενεχει κινδυνους! Χα χα χα
αλλα τι λεμε? Ενα κοψιματακι θα μας πτοησει? Οοοοοχι!
Ένα θα πω μόνο…Σουτιέν τώρα άρχισα να ξαναφοράω. Και μην αρχίσετε τα “άντε, έκανες την αρχή” και τέτοια!
Άουτς! Επώδυνο… αλλά εγώ θα αποτολμήσω ένα διαφορετικο συμβολισμό: Είναι ο νούς σου κοφτερός και η γνώση σου αποτέμνει οτιδήποτε βρεθεί στο δρόμο της… το δε μάθημα, ώς άλλο τροφαντό στήθος, θα σε ανταμείψει με τους πλούσιους και θρεπτικούς χυμούς του στο μέλλον, ενώ ο βαθμός του μαθήματος θα ρεύσει πληθωρικά ώς “μέλι και γάλα” στην αναλυτική σου βαθμολογία…
πώς σου φάνηκε;
ΥΓ ωραίο το έκανες το blog, πιό δροσερό… σα παγωτάκι!
Μωρέ ωραία τα γράφεις εσύ, αλλά η τριτοβάθμια είναι για μένα κάτι σαν τις πύλες του Άδη (μπρρρρ…). Μπαίνεις, κλείνουν πίσω σου και άντε να ξαναβγείς…
με λιγο παραπανω ισως διαβασματακι κ προσοχη θα γινει σαν ενα λεωφορειο. Μπαινεις ολοκληρωνεις τη διαδρομη σου κ βγαινεις!
Πρώτη φορά περνάει απο το μυαλό μου τέτοια σκέψη, όπως αυτή που ανέφερες! (Πολύ πεσσιμιστική…) Παρά το γεγονός ότι έχω θητεύσει για 6-7 χρονάκια στην Τριτοβάθμια, πάντα σκεφτόμουνα πιό θετικά, ώς ακολούθως:
“η Τριτοβάθμια είναι σα τον Παράδεισο: Το δύσκολο είναι να μπείς.”
Από τη στιγμή που μπήκες, θα το πάρεις το πτυχίο!!!