Ενώ είχα πάντα κατά νου να ετοιμάσω κάτι ιδιαίτερο (μη ρωτάτε λεπτομέρειες. Δεν είχα καταλήξει σε τίποτε συγκεκριμένο) για το πεντηκοστό post, διαπίστωσα ότι το “Έχεις 1 μήνυμα” ήταν το πεντηκοστό πρώτο…Τώρα θα πρέπει να αναβάλλω τα επετειακά για το post υπ’ αριθμόν 100. Με τους ρυθμούς που γράφω, θα είναι γύρω στα Χριστούγεννα (του ’11, του ’12;). Τί να έχει γίνει ως τότε στη ντυμένη μου ζωή, που θέλει να γδυθεί; Πιθανότατα τίποτε το συγκλονιστικό. Θα είμαι ακόμα μια φλωρογυμνή.
Που τώρα, απ’ ό,τι φαίνεται, της προέκυψε και ένα επιπλέον φλωροπρόβλημα, που οδηγεί τα πράγματα κάπως προς τα πίσω. Φόρεσα και εγώ τα σανδάλια μου μια απο τις προηγούμενες μέρες, καθώς έφευγα για να γράψω και… στη Σχολή κρύωσαν τα πέλματά μου. Το κρύο δάπεδο εκείνο το δροσερό πρωί μου προκάλεσε αυτή την ενοχλητική ελαφρά παγωμάρα στα δάχτυλα, που επεκτάθηκε και στις φτέρνες. Δηλαδή στα σημεία του πέλματος που κανονικά ακουμπάνε στο δάπεδο, όταν είμαι ξυπόλυτη. Θέλω και ολοκληρωτικές γύμνιες κατά τ’ άλλα…Φτου με!!! Εσείς μη φτύνετε. Ευχηθείτε να μην επαναληφθεί η εμπειρία.
δε νομιζω το θεμα των υποδηματων να ειναι αξιο λογου, οπως κ νομιζω οτι πρεπει να διαχωρισεις την αγαπη για το γυμνο απο την αναγκη για προστασια απο κρυο κλπ.
δλδ το αν κρυωνει καποιος περισσοτερο ή οχι δν τον χαρακτηριζει ως φλωρογυμνο κλπ.Αυτο θα το ελεγα αν δε τολμα να κανει γυμν..
Το τί είναι “φλωρογυμνός / -ή” εδώ μέσα το καθορίζω ΕΓΩ!!!
Όποιος / -α θέλει να είναι όλη την ώρα χωρίς να φοράει τίποτε, το πρώτο που πρέπει να δεχτεί είναι η επαφή των πελμάτων του / της με τη γη και το πάτωμα. Σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Αν τον / την πειράζει και αυτό, καλύτερα να τα παρατήσει. Πόσο μάλλον αν νιώθει ενοχλήσεις, όταν φοράει σανδάλια! Μπορώ να κλάψω τώρα;
οχι μην κλαις… Σιγουρα η επαφη με το εδαφος ειναι πολυ ωραια αισθηση, αλλα εγω αποδεχομαι εναν να πει μ αρεσει γυμνισμος κλπ, αλλα οταν δν κρυωνω κτλ
οσο για την επαιτειακη κατασταση 2 λυσεις υπαρχουν! Η το κανεις για τα 53 ποστ ή διαγραφεις κανα δυο